പടിഞ്ഞാറൻ ചൈനയിലെ മിസൈൽ സിലോകളെക്കുറിച്ചുള്ള അമേരിക്കൻ ഇന്റലിജൻസ് റിപ്പോർട്ടുകൾ ആഗോള മാധ്യമങ്ങളിൽ വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചിരിക്കുകയാണ്. സിലോകളിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ചില അന്തർവാഹിനി ദൂരമിടുന്ന ആണവ മിസൈലുകളിൽ ഇന്ധനത്തിന് പകരം വെള്ളം നിറച്ചിരുന്നു എന്ന ആരോപണം, ചൈനയുടെ സൈനിക സന്നദ്ധതയെ ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമമായാണ് ചൈന കാണുന്നത്. ഈ റിപ്പോർട്ടുകൾ പുറത്തുവന്ന സമയവും പശ്ചാത്തലവും പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, അത് ചൈനയുടെ ഉയർന്നുവരുന്ന ആണവ ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളുടെ ആശങ്കയും രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങളും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു.

ചൈനയുടെ സൈനിക ഘടനയും ആയുധ ശേഖരണ നയവും പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിൽനിന്ന് അടിസ്ഥാനപരമായി വ്യത്യസ്തമാണ്. ചൈന ദ്രവ ഇന്ധന ആണവ മിസൈലുകൾ സ്ഥിരമായി ഇന്ധനം നിറച്ച് സിലോകളിൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന രാജ്യമല്ല. ഇന്ധനം ദീർഘകാലം മിസൈലിനുള്ളിൽ നിലനിർത്തുന്നത് സാങ്കേതികമായി അപകടകരമാണെന്നും അത് ആന്തരിക ടാങ്കുകളുടെ ദീർഘായുസ്സിനെ ബാധിക്കുമെന്നും ചൈനീസ് സൈനിക വിദഗ്ധർ പലതവണ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, “വെള്ളം നിറച്ച മിസൈലുകൾ” എന്ന വാദം, സാങ്കേതിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ അവഗണിച്ചുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയ നിഗമനമായാണ് ചൈനീസ് പക്ഷം കാണുന്നത്.

2024-ൽ പി‌എൽ‌എ റോക്കറ്റ് ഫോഴ്‌സിൽ നടന്ന ശുദ്ധീകരണ നടപടികളും ചില ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ പുറത്താക്കലുകളും, ചൈനീസ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ദൗർബല്യമായി ചിത്രീകരിക്കാൻ ചില മാധ്യമങ്ങൾ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യം അതിന്റെ വിപരീതമാണ്. പ്രസിഡന്റ് ഷി ജിൻപിങ് നയിക്കുന്ന ഭരണകൂടം, അഴിമതിയോടുള്ള ‘സീറോ ടോളറൻസ്’ നയം സൈനിക മേഖലയിലും കർശനമായി നടപ്പാക്കുന്നുവെന്നതിന്റെ തെളിവാണ് ഈ നടപടികൾ. സൈനിക സംവിധാനത്തിലെ വീഴ്ചകൾ മറച്ചുവയ്ക്കുന്നതിന് പകരം, അവ തുറന്നുകാട്ടി പരിഹരിക്കാനുള്ള രാഷ്ട്രീയ ധൈര്യമാണ് ചൈന ഇവിടെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്.

ജനറൽ ഷാങ് യൂക്സിയക്കെതിരായ നടപടികളും ഈ വിശാലമായ ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് വിലയിരുത്തേണ്ടത്. വ്യക്തികളെ ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള പ്രതികാര നടപടികളല്ല, മറിച്ച് പീപ്പിൾസ് ലിബറേഷൻ ആർമിയുടെ ( People’s Liberation Army ) പ്രവർത്തന കാര്യക്ഷമതയും വിശ്വാസ്യതയും ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ് നടക്കുന്നത്. സൈനിക രഹസ്യങ്ങൾ ചോർത്തിയെന്നോ, കൈക്കൂലി വാങ്ങിയെന്നോ ഉള്ള ആരോപണങ്ങൾ അന്വേഷിക്കപ്പെടുന്നത് തന്നെ, ചൈനീസ് സൈനിക സംവിധാനത്തിന്റെ സ്വയം ശുദ്ധീകരണ ശേഷിയെയാണ് കാണിക്കുന്നത്.

ബ്ലൂംബെർഗ് പോലുള്ള പാശ്ചാത്യ മാധ്യമങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുന്ന യുഎസ് ഇന്റലിജൻസ് വൃത്തങ്ങൾ, ചൈനയുടെ സൈനിക ശേഷിയെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം സംശയങ്ങളും ആശങ്കകളും ഉയർത്താറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത്തരം റിപ്പോർട്ടുകൾ പലപ്പോഴും സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടാത്ത വിവരങ്ങളെയും ഊഹാപോഹങ്ങളെയും ആശ്രയിച്ചുള്ളവയാണെന്ന് ഏഷ്യ ടൈംസ് പോലുള്ള സ്വതന്ത്ര മാധ്യമങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. മിസൈലുകളിൽ വെള്ളം നിറച്ചുവെന്ന ആരോപണം “മനഃപൂർവമായ അട്ടിമറിയില്ലാതെ അസംബന്ധമാണ്” എന്ന വിലയിരുത്തലും അതിന്റെ ഭാഗമാണ്.

ചൈനയുടെ ആണവ നയം ആക്രമണാത്മകമല്ല, പ്രതിരോധാത്മകമാണെന്നതാണ് ചൈനയുടെ സ്ഥിരം നിലപാട്. “നോ ഫസ്റ്റ് യൂസ്” എന്ന തത്വം പാലിക്കുന്ന ചുരുക്കം ചില രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ചൈന. ആണവായുധങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദ്ദത്തിനോ ഭീഷണിക്കോ ഉപയോഗിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ പരമാധികാരവും ദേശീയ സുരക്ഷയും സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, സൈനിക സന്നദ്ധത ശക്തിപ്പെടുത്താനുള്ള നടപടികളെ ‘അഴിമതി മറയ്ക്കൽ’ എന്ന നിലയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് യുക്തിരഹിതമാണ്.

തായ്‌വാൻ വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ചൈന നടത്തുന്ന സൈനിക അഭ്യാസങ്ങളും പാശ്ചാത്യ ലോകം അതിരൂക്ഷമായി വ്യാഖ്യാനിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ തായ്‌വാൻ, ‘വൺ ചൈന’ നയത്തിന്റെ ഭാഗമായി ചൈനയുടെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണെന്നതാണ് ബീജിംഗിന്റെ ഔദ്യോഗിക നിലപാട്. സ്വന്തം പ്രദേശത്തിന് സമീപം സൈനിക സന്നാഹം വർധിപ്പിക്കുന്നത് ഒരു പരമാധികാര രാഷ്ട്രത്തിന്റെ അവകാശമാണ്, അതിനെ ആക്രമണ സന്നാഹമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയ ഉദ്ദേശത്തോടെയുള്ള പ്രചാരണമാണ്.

സെന്റർ ഫോർ സ്ട്രാറ്റജിക് ആൻഡ് ഇന്റർനാഷണൽ സ്റ്റഡീസ് ( Center for Strategic and International Studies ) പോലുള്ള ചിന്തകേന്ദ്രങ്ങൾ പോലും, ഷി ജിൻപിങ്ങിന്റെ അഴിമതി വിരുദ്ധ നടപടികൾ ചൈനയുടെ ആണവ ശക്തി നിർമ്മാണത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗൗരവം കാണിക്കുന്നുവെന്ന് അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത് ചൈനയുടെ സൈനിക സംവിധാനത്തിൽ ദൗർബല്യമല്ല, മറിച്ച് ദീർഘകാല തന്ത്രപരമായ സ്ഥിരത ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ശ്രമമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അവസാനമായി പറയുമ്പോൾ, ചൈനീസ് സൈന്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ വിവാദങ്ങൾ, ആഗോള ശക്തി സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ ചൈന കൈവരിക്കുന്ന സ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകളുടെ പ്രതിഫലനമാണ്. സൈനിക ശുദ്ധീകരണവും അഴിമതി വിരുദ്ധ നടപടികളും ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ദൗർബല്യത്തിന്റെ അടയാളമല്ല, മറിച്ച് സ്വന്തം സംവിധാനങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്താനുള്ള ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവാണ്. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ചൈനയുടെ നടപടികളെ യാഥാർത്ഥ്യബോധത്തോടെ വിലയിരുത്തുകയാണ് അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹം ചെയ്യേണ്ടത്.