2024-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഗോദയിൽ ഡോണൾഡ് ട്രംപ് മുഴക്കിയ ഏറ്റവും വലിയ വാഗ്ദാനം ‘പുതിയ യുദ്ധങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത അമേരിക്ക’ എന്നതായിരുന്നു. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ ചതിക്കുഴികളിൽ ഇനി അമേരിക്കൻ സൈനികർ വീഴില്ലെന്നും, വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ അനാവശ്യ ഇടപെടലുകൾ അവസാനിപ്പിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അധികാരം ലഭിച്ച് ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ ആ വാക്കുകൾ വെറും പാഴ്വാക്കുകളായി മാറുന്ന കാഴ്ചയാണ് ലോകം കാണുന്നത്. സമാധാനത്തിന്റെ വക്താവായി ചമഞ്ഞ ട്രംപ്, ഇന്ന് ഇറാന്റെ മണ്ണിലേക്ക് മിസൈലുകൾ വർഷിക്കുമ്പോൾ അത് കേവലം ഒരു സൈനിക നീക്കമല്ല, മറിച്ച് ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വോട്ടർമാരോട് ചെയ്ത വഞ്ചന കൂടിയാണ്. ഒരു വർഷത്തിനിടെ ഇത് രണ്ടാം തവണയാണ് ഇറാനിയൻ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കുനേരെ അമേരിക്കൻ യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ ഇരമ്പിയെത്തുന്നത്. പതിനായിരക്കണക്കിന് അമേരിക്കൻ സൈനികരെ വീണ്ടും പശ്ചിമേഷ്യൻ മണലാരണ്യത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുമ്പോൾ ട്രംപ് ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത് ആഗോളാധിപത്യമാണോ അതോ രാഷ്ട്രീയ അനിശ്ചിതത്വമാണോ എന്ന് ലോകം ചോദിക്കുന്നു.

അമേരിക്കൻ ജനതയുടെ യഥാർത്ഥ വികാരം ഇന്ന് വൈറ്റ് ഹൗസിന് എതിരാണ്. പുതിയ അഭിപ്രായ വോട്ടെടുപ്പുകൾ പ്രകാരം ഭൂരിഭാഗം അമേരിക്കക്കാരും ഇറാനെതിരായ യുദ്ധത്തെ ശക്തമായി എതിർക്കുന്നു. സ്വന്തം രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ തകരുമ്പോഴും എന്തിനാണ് കോടിക്കണക്കിന് ഡോളർ മുടക്കി മറ്റൊരു യുദ്ധത്തിന് കോപ്പുകൂട്ടുന്നത് എന്ന ചോദ്യം പൊതുജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ശക്തമാണ്. ഇതിനോടകം തന്നെ ആറ് അമേരിക്കൻ സൈനികരുടെ ജീവൻ ഈ സംഘർഷത്തിൽ പൊലിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് തങ്ങളുടെ മക്കൾ അന്യദേശത്ത് ചോര ചിന്തുന്നത് എന്നതിന് വ്യക്തമായ ഒരു മറുപടി നൽകാൻ ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിന് ഇതുവരെ സാധിച്ചിട്ടില്ല. അമേരിക്കൻ സേനയെ ഇത്രയധികം വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്തിനാണെന്ന കാര്യത്തിൽ ഒരു ജനാധിപത്യപരമായ സംവാദത്തിന് പോലും അവസരം നൽകാതെ, ഏകപക്ഷീയമായ തീരുമാനങ്ങളിലൂടെ ട്രംപ് ലോകത്തെ യുദ്ധത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയാണ്. ഈ സുതാര്യമില്ലായ്മ വരും ദിവസങ്ങളിൽ ട്രംപിന് വലിയൊരു രാഷ്ട്രീയ പ്രഹരമായി മാറുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല.

ഇറാൻ ഇന്ന് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ ഒറ്റയ്ക്കല്ല എന്ന പരുക്കൻ സത്യം അമേരിക്ക തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾ അടിച്ചേൽപ്പിച്ച ഉപരോധങ്ങളെ അതിജീവിച്ച് റഷ്യയുമായും ചൈനയുമായും ഇറാൻ രൂപപ്പെടുത്തിയ പുതിയ തന്ത്രപരമായ സഖ്യം യുദ്ധത്തിന്റെ ഗതിയെത്തന്നെ മാറ്റാൻ പോന്നതാണ്. ആയുധ സാങ്കേതികവിദ്യയിലും സാമ്പത്തിക സഹകരണത്തിലും ഇവർ കൈകോർക്കുമ്പോൾ, അമേരിക്കൻ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ഏകപക്ഷീയമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കെതിരെ ലോകത്തിന്റെ മറ്റൊരു കരുത്തുറ്റ ധ്രുവം രൂപപ്പെടുകയാണ്. ആധുനിക വ്യോമപ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളും രഹസ്യാന്വേഷണ വിവരങ്ങളും കൈമാറുന്നതിലൂടെ റഷ്യ നൽകുന്ന പിന്തുണയും, ഇറാന്റെ ഊർജ്ജ വിപണിക്ക് ചൈന നൽകുന്ന സാമ്പത്തിക സുരക്ഷയും ട്രംപിന്റെ എല്ലാ കണക്കുകൂട്ടലുകളെയും തെറ്റിക്കുന്നു. മേഖലയിൽ അമേരിക്കൻ പടക്കപ്പലുകൾ ഇരമ്പുമ്പോൾ, തങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ലോകശക്തികളുടെ ഉറച്ച പിന്തുണയുണ്ടെന്ന ആത്മവിശ്വാസത്തിലാണ് ഇറാൻ ഓരോ പ്രത്യാക്രമണവും ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്നത്. വരും ദിവസങ്ങളിൽ ഈ സഖ്യം പശ്ചിമേഷ്യൻ യുദ്ധക്കളത്തിൽ അമേരിക്കയ്ക്ക് നേരിടേണ്ടി വരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളിയായി മാറും.

അമേരിക്കയുടെയും ഇസ്രയേലിന്റെയും കടന്നാക്രമണങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ വിറച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരു രാജ്യമല്ല ഇറാൻ എന്ന് ലോകത്തിന് ഇന്ന് വ്യക്തമാണ്. ദശാബ്ദങ്ങളായുള്ള ഉപരോധങ്ങളെ അതിജീവിച്ച ഇറാൻ, തങ്ങളുടെ പരമാധികാരം സംരക്ഷിക്കാൻ ഏതറ്റം വരെയും പോകുമെന്ന് തെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു. അത്യാധുനിക ഡ്രോണുകളും മിസൈൽ സാങ്കേതികവിദ്യയും ഉപയോഗിച്ച് ഇറാൻ നടത്തുന്ന തിരിച്ചടികൾ അമേരിക്കൻ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളെപ്പോലും അമ്പരപ്പിക്കുന്നു. റിയാദിലെ അമേരിക്കൻ എംബസിക്ക് നേരെയുണ്ടായ കൃത്യമായ ഡ്രോൺ ആക്രമണം ഇറാന്റെ സൈനിക മികവിന്റെ ഉദാഹരണമാണ്. സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തികളുടെ അഹങ്കാരത്തിന് തടയിടാൻ തങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുമെന്ന് ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലെ നീക്കങ്ങളിലൂടെ ഇറാൻ ലോകത്തിന് കാട്ടിക്കൊടുത്തു. ഹോർമുസ് എന്ന ലോകത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സിരയുടെ താക്കോൽ തങ്ങളുടെ കൈവശമാണെന്ന് ഇറാൻ ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ, അവിടെ തോൽക്കുന്നത് ട്രംപിന്റെ യുദ്ധ തന്ത്രങ്ങളാണ്.

നേർക്കുനേർ വരുന്ന സൈനിക വ്യൂഹങ്ങളേക്കാൾ ഉപരിയായി അമേരിക്കയെ ഇന്ന് ഭയപ്പെടുത്തുന്നത് ഇറാന്റെ ‘അദൃശ്യ സൈന്യ’മാണ്. പശ്ചിമേഷ്യയിലുടനീളം വേരുകളുള്ള ഇറാന്റെ സഖ്യകക്ഷികൾ അഥവാ ‘പ്രതിരോധത്തിന്റെ അച്ചുതണ്ട്’ ഏത് നിമിഷവും ആഞ്ഞടിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള പടബലമാണ്. ലബനനിലെ ഹിസ്ബുള്ള മുതൽ യെമനിലെ ഹൂതികൾ വരെയും, ഇറാഖിലെയും സിറിയയിലെയും കരുത്തുറ്റ ജനകീയ സേനകളും ഒരേ ലക്ഷ്യത്തിനായി അണിനിരക്കുമ്പോൾ അമേരിക്കൻ താവളങ്ങൾ ഒന്നടങ്കം മുൾമുനയിലാകുന്നു.

അത്യാധുനിക ഡ്രോണുകളും മിസൈലുകളും ഉപയോഗിച്ച് റിയാദിലെ അമേരിക്കൻ എംബസിക്ക് നേരെ നടത്തിയ ആക്രമണം ഈ തന്ത്രപരമായ മുന്നേറ്റത്തിന്റെ ഒരു സൂചന മാത്രമാണ്. അത്യാധുനിക ആയുധങ്ങളുള്ള അമേരിക്കൻ സൈന്യത്തിന് പോലും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം ഗറില്ലാ യുദ്ധമുറകളിലൂടെയും കൃത്യതയാർന്ന ഡ്രോൺ ആക്രമണങ്ങളിലൂടെയും ശത്രുവിനെ തളയ്ക്കാൻ ഇറാന്റെ ഈ സഖ്യശക്തികൾക്ക് സാധിക്കും. വരും ദിവസങ്ങളിൽ യുദ്ധം മുറുകിയാൽ, പശ്ചിമേഷ്യയിലെ ഓരോ അമേരിക്കൻ കേന്ദ്രങ്ങളും ഇറാന്റെ ഈ അദൃശ്യ കരങ്ങളാൽ വേട്ടയാടപ്പെടുമെന്നത് ട്രംപിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വലിയൊരു തലവേദനയാണ്.

ഈ പോരാട്ടം കേവലം രണ്ട് രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ളതല്ല. ഇത് വിദേശ കടന്നുകയറ്റത്തിനെതിരായ ഒരു ജനതയുടെ അതിജീവന പോരാട്ടമാണ്. ബാബാ വാങ്ഗയുടെ പ്രവചനങ്ങളെപ്പോലും അന്വർത്ഥമാക്കുന്ന രീതിയിൽ പശ്ചിമേഷ്യയിൽ നിന്നുയരുന്ന ഈ തീപ്പൊരി ആഗോള സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ തന്നെ പിടിച്ചുലച്ചിരിക്കുന്നു. ക്രൂഡ് ഓയിൽ വില വർദ്ധനവും സാമ്പത്തിക തകർച്ചയും ലോകത്തെ മുൾമുനയിൽ നിർത്തുമ്പോഴും, യുദ്ധം തുടരാനുള്ള ട്രംപിന്റെ വാശി ലോകസമാധാനത്തിന് ഭീഷണിയാണ്. സ്വന്തം രാജ്യത്ത് പ്രതിഷേധം ഇരമ്പുമ്പോഴും, പ്രവാസി സമൂഹമടക്കം ഭീതിയിലാകുമ്പോഴും ഇറാൻ ഉയർത്തുന്ന പ്രതിരോധം അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട രാജ്യങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന ആവേശം ചെറുതല്ല.

സമാധാനത്തിന്റെ പേരിൽ വോട്ടുവാങ്ങി യുദ്ധത്തിന്റെ വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഭരണാധികാരികൾക്ക് ചരിത്രം ഒരിക്കലും മാപ്പ് നൽകില്ല. അമേരിക്കൻ സൈനികരുടെ ജീവനും ലോകത്തിന്റെ സമാധാനവും പണയപ്പെടുത്തി ട്രംപ് കളിക്കുന്ന ഈ ചൂതാട്ടം അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ അന്ത്യത്തിന് തുടക്കമാകുമോ? അതോ ഇറാന്റെ കരുത്തിന് മുന്നിൽ ലോകശക്തികൾക്ക് ചർച്ചാമേശയിലേക്ക് വരേണ്ടി വരുമോ? വരും ദിവസങ്ങളിൽ പശ്ചിമേഷ്യയിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന വാർത്തകൾ ലോകചരിത്രത്തെ തന്നെ മാറ്റിമറിക്കും.