ലോകം വീണ്ടും ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ചൂടിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ, അമേരിക്കയിൽ നിന്നുള്ള വാർത്തകൾ കേവലം രാഷ്ട്രീയ ആരോപണങ്ങൾക്കും അപ്പുറം വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളിലേക്കും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിലേക്കും വഴിമാറുകയാണ്. അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡോണൾഡ് ട്രംപ് തന്റെ രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികളെ നേരിടാൻ പുതിയൊരു ‘ആയുധം’ പുറത്തെടുത്തിരിക്കുന്നു പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തേക്ക് മത്സരിക്കുന്നവർക്ക് നിർബന്ധിത ‘കോഗ്നിറ്റീവ് ടെസ്റ്റ്’. എന്നാൽ ഈ പ്രഖ്യാപനത്തിന് പിന്നിൽ അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയം മാത്രമല്ല, ഇറാനുമായുള്ള യുദ്ധസമാനമായ സാഹചര്യവും വലിയൊരു പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ട്. ഇറാനെതിരെയുള്ള ട്രംപിന്റെ കടുത്ത നിലപാടുകളെ ചോദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ട് ഡെമോക്രാറ്റുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാനസികാരോഗ്യം പരിശോധിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ, ഈ ‘ബുദ്ധിപരീക്ഷ’ ഒരു വൻകരയുടെ തന്നെ വിധിയെ സ്വാധീനിച്ചേക്കാവുന്ന ചർച്ചയായി മാറുന്നു.താൻ ഇതിനോടകം മൂന്ന് തവണ ഇത്തരം പരിശോധനകളിൽ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും, അതും റെക്കോർഡ് മാർക്കോടെയാണെന്നുമാണ് ട്രംപിന്റെ അവകാശവാദം. “സ്ലീപ്പി ജോ” എന്നും “ബരാക് ഹുസൈൻ ഒബാമ” എന്നും വിശേഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ മുൻഗാമികളെ പരിഹസിക്കുന്ന ട്രംപ്, അമേരിക്കൻ ഭരണകൂടത്തിന്റെ തലപ്പത്തിരിക്കുന്നവർക്ക് മാനസികമായ വ്യക്തത അനിവാര്യമാണെന്ന് വാദിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇത് കേവലമൊരു പ്രസ്താവനയല്ല. ട്രംപിന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയെക്കുറിച്ച് വൈറ്റ് ഹൗസ് പ്രസ് സെക്രട്ടറി കരോലിൻ ലീവിറ്റ് പുറത്തുവിട്ട മെഡിക്കൽ റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയാരോഗ്യവും ശാരീരികക്ഷമതയും മികച്ച നിലയിലാണ്. എങ്കിലും, പ്രതിപക്ഷം ഉന്നയിക്കുന്ന ചോദ്യം മറ്റൊന്നാണ്. ഇറാനുമായുള്ള സംഘർഷം മൂർച്ഛിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ വേളയിൽ, യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിക്കാനുള്ള ട്രംപിന്റെ ധൃതിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗങ്ങളിലെ തീവ്രതയും ഒരു ഭരണാധികാരിക്ക് ചേർന്നതാണോ എന്നതാണ് ജെമി റാസ്കിൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള നേതാക്കൾ ഉയർത്തുന്ന സംശയം.ഈ രാഷ്ട്രീയ നാടകങ്ങൾക്കിടയിൽ നാം മറന്നുപോകാത്ത ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമുണ്ട് പശ്ചിമേഷ്യയിലെ സംഘർഷാവസ്ഥ. ഇറാന്റെ പരമോന്നത നേതാവ് തന്റെ മിസൈൽ-ആണവ ശേഷികൾ സംരക്ഷിക്കുമെന്ന് ആവർത്തിച്ചു പ്രഖ്യാപിച്ചുകഴിഞ്ഞു. യുഎഇ അടക്കമുള്ള രാജ്യങ്ങൾ ഇറാന്റെ നീക്കങ്ങളിൽ ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോഴും, ഇറാന്റെ പക്ഷത്തുനിന്നുള്ള ന്യായങ്ങൾ ലോകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പടിഞ്ഞാറൻ ഉപരോധങ്ങൾക്കിടയിലും തങ്ങളുടെ പരമാധികാരം സംരക്ഷിക്കാൻ ഇറാൻ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങൾ പലപ്പോഴും ‘അഗ്രസീവ്’ ആയി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടാറുണ്ട്.ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലെ ഉപരോധവും ‘ഓപ്പറേഷൻ എപ്പിക് ഫ്യൂറി’ പോലുള്ള അമേരിക്കൻ നീക്കങ്ങളും ഇറാനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം നിലനിൽപ്പിന്റെ പോരാട്ടമാണ്. ചൈന, റഷ്യ, ഉത്തര കൊറിയ എന്നിവരുമായി ചേർന്ന് രൂപീകരിച്ച ക്രിൻക് (CRINK) സഖ്യം, പാശ്ചാത്യ സാമ്പത്തിക മേധാവിത്വത്തെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് പുതിയ ഡിജിറ്റൽ പേയ്‌മെന്റ് സംവിധാനങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നത് അമേരിക്കയെ പ്രകോപിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഇറാന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് നോക്കിയാൽ, ട്രംപിന്റെ ഈ ‘മാനസിക പരീക്ഷാ’ വാദങ്ങൾ ആഭ്യന്തരമായി ശ്രദ്ധ തിരിക്കാനുള്ള തന്ത്രം മാത്രമാണ്.

ഇറാൻ പ്രതിസന്ധി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ ട്രംപിന് ഉണ്ടായ വീഴ്ചകൾ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ പരിഹാസങ്ങൾക്ക് ഇടയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ടാക്കോ (TACO) എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു നയതന്ത്ര ഫോർമുല പരാജയപ്പെട്ടതോടെ, ട്രംപിന് ഇപ്പോൾ നാച്ചോ (NACHO) എന്ന പുതിയ വിളിപ്പേര് വീണിരിക്കുകയാണ്. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിദേശനയങ്ങളിലെ അസ്ഥിരതയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഒരു വശത്ത് താൻ മാനസികമായി പൂർണ്ണാരോഗ്യമുള്ളവനാണെന്ന് തെളിയിക്കാൻ ട്രംപ് ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് ഇറാനുമായുള്ള യുദ്ധം പെട്ടെന്ന് ‘അവസാനിപ്പിച്ചു’ എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ലോകത്തെ ഞെട്ടിക്കുന്നു. ഈ തീരുമാനങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള പൊരുത്തക്കേടുകളാണ് ഡെമോക്രാറ്റുകൾ പ്രധാനമായും ആയുധമാക്കുന്നത്.അമേരിക്കയിലെ ഒരു ഭരണാധികാരിയുടെ മാനസികനില ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വിപണികളെയും സമാധാനത്തെയും ബാധിക്കും. ഇറാന്റെ ആണവശേഷിയെ തകർക്കാൻ ട്രംപ് നടത്തുന്ന നീക്കങ്ങൾ മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ ഒരു വൻ യുദ്ധത്തിന് കാരണമായേക്കാം. ഇറാന്റെ പ്രതിരോധ നടപടികളെ വെറും പ്രകോപനമായി കാണാതെ, തങ്ങളുടെ അതിർത്തികൾ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ അവകാശമായി കാണുന്നവരും കുറവല്ല. ട്രംപ് നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ‘കോഗ്നിറ്റീവ് ടെസ്റ്റ്’ നിയമമായാൽ, അത് അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ വഴിത്തിരിവാകും. എന്നാൽ, ഈ പരീക്ഷകൾ ഇറാനോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ യുദ്ധവാശിയെ തണുപ്പിക്കുമോ അതോ കൂടുതൽ തീവ്രമാക്കുമോ എന്നതാണ് കണ്ടറിയേണ്ടത്.ഡോണൾഡ് ട്രംപ് തന്റെ ‘ബുദ്ധി’ തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ലോകം ഉറ്റുനോക്കുന്നത് തോക്കുകൾക്കിടയിലെ സമാധാനത്തിനാണ്. ഇറാൻ ഉയർത്തുന്ന വെല്ലുവിളികൾ കേവലം സൈനികമല്ല, അത് പാശ്ചാത്യ അധിനിവേശത്തോടുള്ള ഒരു വൻകരയുടെ പ്രതിരോധം കൂടിയാണ്. വൈറ്റ് ഹൗസിലെ ഈ പരീക്ഷണങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയ കസേരകൾ ഉറപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ചേക്കാം, പക്ഷേ ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലെ അലയൊലികൾ അടങ്ങണമെങ്കിൽ മാനസിക പരീക്ഷകളേക്കാൾ ഉപരിയായി നയതന്ത്രപരമായ പക്വതയാണ് ലോകം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.